คุณเคยรุไหมว่า ความแค้นเปงตะกอนอย่างหนึ่ของชีวิต

ยังไงนะเหรอ???

เราคิดว่าความแค้นเกิดจากการตกตะกอนของ
ความเจ็บปวด+ความเศร้า
ซึ่งความแค้นจะทำให้เกิดพลังงอำนาจมากมาย
ซึ่งเปงพลังแห่งการไร้สติ
ไร้ซึ่งความนึกคิดที่ดี
จิงอยู่ว่า...แค้นต้องชำระด้วยแค้น....
แต่....
....คุณเคยฟังเรื่องนี้มั้ย

มีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง....
เค้าจะลงโทษฆาตรกรด้วยการขังไว้เปงระยะเวลา 1 ปี
แล้วหลังจากนั้น
เค้าก้อจะมาให้ญาติผู้เสียหายเป็นฝ่ายพิพากษานักโทษ
โดยการ...มัดมือมัดเท้านักโทษคนนั้นไม่ให้ช่วยเหลือตัวเองได้
แล้วจับโยนลงน้ำ
มีเพียงญาติผู้เสียหายเท่าน้นที่จะช่วยเค้าได้
แต่....มันก็สมควรแล้วนิที่ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต....นี่คือความยุติธรรม
แต่ถ้าเราม่ายลงปายช่วยเค้าสิ่งที่เกิดขึ้นก้อจะเปงความรุสึกผิดของเราเองที่ทำให้คนหนึ่งคนต้องตายทั้งๆที่เราสามารถช่วยเค้าได้เพียงคนเดียวเท่านั้น
แล้วเราจะรุสึกผิดอย่างนี้จะติดตัวเราปายนานเท่าไหร่ล่ะ

นั่นเเหละคือสิ่งที่เราต้องเลือกที่จะทามได้
รุไหมว่าทามไมเค้าต้องขังนักโทษเปงเวลา 1 ปี ก่อนตัดสิน??
เพราะให้คนเรารู้สึกผิดชอบชั่วดี...และการมีสติ

และเปงการเว้นวรรค...การให้เวลาเราคิด..และตัดสินใจทำในสิ่งที่เรียกว่า...."การอภัย"

...ถ้าเราปล่อยให้เราเศร้าและเจ็บปวดนานๆ...ซักวันมานจะตกตะกอนกลายเปงความแค้น
วิธีการแก้ไขการตกตะกอนคือ
...เปิดเพลงมันส์ๆ
แล้วเขย่าหัวพร้อมกับกระโดด
ความเศร้า..ความเจ็บปวด
จะได้ม่ายมีวันที่จะตกตะกอนเลย

...อ้างอิงจาก...หนังสือของหนุ่มเมืองจันท์